De moderne tijd

Het was een heel gedoe met de arm van die arme Djoen. Drie weken lang moest zij haar armpje in de mitella houden. Ze mocht niet gymmen en zeker niet klimmen. Slapen was lastig. Maar eindelijk waren de drie weken om en moest er een foto worden gemaakt om te zien of de arm genezen had. Maar o jee, de dokter van de kliniek waar de foto werd gemaakt, dacht dat het niet goed was. Daarom moest Djoen naar de huisarts en daarna naar een ziekenhuis in Den Haag, waar een dokter zit die er meer verstand van heeft. En wat denk je? Het armpje was prima in orde. Djoen mocht de mitella afdoen en ze kon weer gewoon onder de douche. Heerlijk gewoon. En ze mocht weer meedoen met gym en na een weekje mocht ze ook weer klimmen. Wat een geluk.

 

Djoen begon een beetje verslaafd te raken aan de computer en de tablet in de maand dat ze niet kon fietsen en rennen en klauteren. Daarom heeft mamma iets bedacht. Ze gaan met Pasen kamperen op een boerderij waar geen internetverbinding is en ook geen televisie. De dieren zijn het enige vermaak. En het is koud. Zo koud. Het vriest, al is het Pasen. Mamma heeft voor iedereen een kruik gekocht en zij zit dicht bij het enige kacheltje met haar warmwaterzak. Maar de meisjes zijn lekker buiten. Ze mogen koeien melken, al lukt dat niet zo goed. En eieren rapen. Dat kunnen ze wel.

En?” vraagt oma, als Djoen en Feetje weer terug zijn van de kampeervakantie: “hebben jullie de televisie en de computer gemist?”

Nou oma,” vertelt Djoen, “het was wel heel leuk met de dieren, maar ik was ook wel weer blij dat ik op de tablet kon.”

Jullie zijn verwend,” vindt oma. “Wij hadden vroeger niet eens televisie. En zeker geen computer of tablet. En we misten het niet ook. Oma Pop deed veel spelletjes met ons.”

Djoen en Feetje houden ook wel van spelletjes, maar misschien nog wel meer van filmpjes kijken en computeren.

Het was gezellig toen ik kind was,” vertelt oma. “De kinderen deden veel met elkaar en met hun ouders. Dat is veranderd door al die apparaten.” Tja, dat kan oma bijna niet uitleggen aan twee moderne meisjes.

 

Oma kijkt even peinzend voor zich uit. Zij mist haar moeder, oma Pop, die er al een paar maanden niet meer is.

Wat vonden jullie er eigenlijk van om voor het eerst naar een begrafenis te gaan?” vraagt oma dan.

Het was een kermatie, geen begrafenis,” weet Feetje.

Crematie,” verbetert Djoen haar. “Nou, ik vond het er wel gezellig. Ik heb mijn cake-eet record verbroken.”

O, toe maar,” reageert oma. “Hoeveel plakjes heb je op dan?”

Zes,” antwoordt Djoen verheugd. “Toen waren ze op.”

Vonden pappa en mamma dat goed?” vraagt oma verbaasd.

Ik zou het niet weten,” antwoordt Djoen met grote ogen in een vragend gezichtje.

 

Je bent een dondersteen,” zegt oma dan, “maar je hebt wel een heel mooi gedicht opgezegd voor oma Pop en dat vond ik erg knap.” Oma streelt Djoen over haar hoofd. Ze heeft nu een soort bob-kapsel en haar haartjes zijn als donker goud. En oma houdt nog net zo veel van haar als toen ze een peutertje was dat nog niet kon lopen of zes plakken cake eten.

Tags: 

2 Comments

Moderne tijd

Wat heb je het weer ontzettend leuk beschreven

Reactie toevoegen

Filtered HTML

  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.